رازنامه

[ نماز شب در هواپیما ]

حانیه.م — Sun, 05 Feb 2012 15:43:27 GMT

هیچ گاه نماز شب امام خمینی (ره) ترک نشد . امام در بیماری ، در صحت ، در زندان ، در خلاصی ، در تبعید ، حتی روی تخت بیمارستان قلب هم نماز شب خواندند .

امام در قم بیمار شدند . به دستور پزشکان می بایست به تهران منتقل شوند . هوا بسیار سرد بود وبرف می بارید و یخبندان عجیبی در جاده ها وجود داشت . امام چندین ساعت در آمبولانس بودند .

پس از انتقال به بیمارستان قلب ، باز نماز شب خواندند .

شبی که از پاریس به سوی تهران می آمدند ، تمام همراهان ایشان در هواپیما استراحت کرده وخوابیده بودند . تنها در طبقه ی بالای هواپیما ، با خدای خویش راز ونیاز می کرد و نماز شب می خواند .

"سیمای فرزانگان ص220"

#آزمایش خداوند #

حانیه.م — Sat, 04 Feb 2012 11:27:17 GMT

مردی از پیروان رسول اکرم به نام سعد بسیار مستمند بود و جزؤ اصحاب صُفّه محسوب می شد .( کسانی که به واسطه نداشتن منزل ، در یکی از غرفه های مسجد زندگی می کردند ،اصحاب صفه نامیده می شدند .)

سعد نماز های شبانه روزی را پشت سر پیغمبر می گزارد . آن جناب از تنگدستی سعد متاثر بود . روزی به او وعده داد که : « اگر مالی به دستم بیاید ، تورا بی نیاز می کنم .» مدتی گذشت.اتفاقاً....

برای خواندن بقیه داستان به ادامه مطلب بروید...

... چیزی به دست ایشان نیامد . افسردگی پیامبر بر وضع سعد و نداشتن وجهی که او را تامین کند ، بیشتر شد .

در این هنگام جبرئیل نازل گردید و دو درهم با خود آورد و عرض کرد :« خداوند می فرماید :ما از اندوه تو به واسطه ی تنگدستی سعد آگاهیم . اگر می خواهی از این حال خارج شوی ، دو درهم را به او بده و بگو خرید و فروش کند .»

حضرت رسول دودرهم را گرفت .

وقتی برای نماز ظهر از منزل خارج شد ، سعد را مشاهده فرمود که به انتظار ایشان بر در یکی از حجرات مقدسه ایستاده است .

فرمود :« می توانی تجارت کنی ؟»

عرض کرد :« سوگند به خدا که سرمایه ندارم .»

دو درهم را به او داده ، فرمود :«باهمین سرمایه خرید و فروش کن .»

سعد پول را گرفت و برای انجام فرضیه در خدمت حضرت به مسجد رفت . نماز ظهر و عصر را به جا آورد . پس از پایان نماز عصر ، رسول اکرم فرمود :« حرکت کن و در طلب روزی جست و جو نما . »

سعد بیرون شد و شروع به معامله کرد .خداوند برکتی به او داد که هر چه را به یک درهم می خرید دودرهم می فروخت . کم کم وضع مالی او رو به افزایش گذاشت ؛ به طوری که بر در مسجد دکانی گرفت و اموال و کالای خود را در آنجا جمع کرده و می فروخت . رفته رفته اشتغالات تجاری اش زیاد گردید ،تابه جایی رسید که وقتی بلال اذان می گفت و حضرت برای نماز بیرون می آمد ، سعد را مشاهده می فرمود که هنوز خود را آماده نماز نکرده و وضو نگرفته است .با اینکه قبل از این جریان ، پیش از اذان مهیای نماز بود .

پیغمبر فرمود :« سعد دنیا تو را مشغول کرده و از نماز باز داشته .»

عرض کرد :« چه کنم ؟ بگذارم مالم ضایع شود ؟»

پیغمبر از مشاهده اشتغال سعد به ازدیاد ثروت و بازماندنش از عبادت و بندگی افسرده گشت .

روزی جبرئیل نازل شده ، عرض کرد :« خداوند می فرماید از افسردگی تو اطلاع یافتم . این که کدام حال را می پسندی ؟وضع پیشین را ، یا گرفتاری و اشتغال کنونی او را به دنیا و افزایش ثروت ؟»‌

فرمود:« همان تنگدستی سابقش را بهتر می خواهم ؛ زیرا دنیای فعلی او ، آخرتش را به باد داده است .» جبرئیل گفت :« آری ؛ علاقه به ثروت ، انسان را از یاد آخرت غافل می کند . اگر بازگشت حال او را می خواهی ، دو درهمی که به او داده ای، پس بگیر !»‌

آن جناب از منزل خارج شد . پیش سعد آمده ، فرمود : دو درهمی را که به تو دادم ، بر نمی گردانی ؟»

سعد پول را تقدیم کرد . چیزی نگذشت که دنیای او دگرگون شد و به حال اولیه خود بازگشت ودر صف اول نماز جماعت حضرت حاضر شد .

<حیوة القلوب ،ج1ص578>

//اول همسایه بعد خانه//

حانیه.م — Fri, 03 Feb 2012 17:44:50 GMT

امام حسن مجتبی " علیه السلام" می فرماید :

«در دوران کودکی ، شبی بیدار ماندم و به نظاره ی مادرم زهرا "سلام الله " در حالی که مشغول نماز شب بود ، نشستم .

پس اینکه نمازش به پایان رسید ، متوجه شدم که در دعاهایش یک یک مسلمین را نام می برد و آنها را دعا می کند . خواستم بدانم که درباره ی خودش چگونه دعا می کند ، اما با کمال تعجب دیدم که برای خود دعا نکرد .

فردا از او سوال کردم :« چرا برای همه دعا کردی ، اما برای خودت دعا نکردی ؟»

فرمود :« پسرم! اول همسایه ، بعد خودت !»

(پیرامون انقلاب اسلامی ص 62 )

((برگ درخت گناه))

حانیه.م — Fri, 03 Feb 2012 12:03:24 GMT

ابو عثمان می گوید:

با سلمان فارسی زیر درختی نشسته بودیم ، که ناگاه وی شاخه ی خشکیده ای را گرفت و تکان داد تا آن که تمام برگ هایش به زمین ریخت .سپس رو به من کرد و گفت :« نپرسیدی چرا چنین کردم ؟»

پس از پرسش من ، گفت :« یک روز در خدمت پیامبر اکرم " صل الله " زیر درختی نشسته بودم . حضرت همین کار را انجام داد و سپس رو به من کرد و فرمود :« نمی پرسی چرا چنین کردم ؟»

عرض کردم:« بفرمایید .»

فرمود :«هنگامی که انسان وضو می سازد و نیکو وضو می گیرد و به دنبال آن نماز های پنجگانه را به جای می آورد ،گناهان او فرو می ریزد ؛ همان گونه که برگ های این شاخه فرو ریخت.»

سپس این آیه را تلاوت فرمود :« نماز را در دو طرف روز و اوایل شب بپادار .همانا حسنات ، بدی ها را بر طرف می سازد . این تذکاری است برای آنان که اهل تذکرند .»(سوره ی هود آیه 114)

"امالی شیخ طوسی ج 1 ص 170"

( من اعتراف میکنم )

حانیه.م — Fri, 03 Feb 2012 11:05:31 GMT

حجه الاسلام امام جمارانی نقل می کردند که :

یک نفر از کومونیست ها برایم می گفت که :«من از میان شما اهل علم ، تنها به یک نفر ارادت فوق العاده ای دارم و آن شخص آقای دستغیب شیرازی است .»

پرسیدم :«شما را با ایشان چه کار بود ؟ چگونه به ایشان ارادت پیدا کردید ؟»

گفت :«در زندان انفرادی روی سکوی مخصوص استراحت زندان خوابیده بودم .نیمه های شب بود .

برای خواندن ادامه ی داستان به ادامه مطلب بروید...

...ناگهان درب زندان باز شد .پیر مرد کوتاه قد و لاغر اندامی را وارد کردند .من سر را بالا کرده بودم . تا دیدم یک نفر عمامه به سر وارد شد ، سرم را زیر لحاف بردم و دوباره خوابیدم.

نزدیکی های آفتاب بود . حس کردم دستی به آرامی مرا نوازش می دهد . چشم باز کردم .سید پیر مرد سلام کرد و با زبانی خوش گفت:« آقای عزیز !نمازتان ممکن است قضا شود .»

من با تندی و پرخاش گفتم :« من یک کومونیست هستم و نماز نمی خوانم .»

آن بزرگوار فرمود :« پس خیلی ببخشید . من معذرت می خواهم شما را بد خواب کردم . مرا عفو کنید .»

من دوباره خوابیدم.

پس از بیدار شدن ، مجددا‍‍‍ً آن بزرگوار از من سخت معذرت خواست ؛ به نحوی که من از تندی کردن پشیمان شده و گفتم :« آقا مانعی ندارد . حالا چون شما مسن هستید ، روی سکو بیایید و من پایین می روم.»

ایشان نپذیرفت و گفت :« نه شما سابقه دار هستید . خیلی پیش از من زندانی شده اید و زحمت بیشتری متحمل گردیده اید ،حق شماست که آنجا بمانید !»

هر چه اصرار کردم ، نپزیرفت و روی زمین ماند !»

((زی طلبگی،ص55-56))

"قضای سی سال نماز"

حانیه.م — Thu, 02 Feb 2012 16:16:49 GMT

شخصی اهل نماز بود و نماز جماعتش ترک نمی شد .به قدری مقیّد بود که زود تر از دیگران به مسجد می آمد ودر صف اول جماعت قرار می گرفت و آخرین نفری بود که از مسجد بیرون می رفت.

یکی از روزها کاری برایش پیش آمد که باعث شد اندکی دیر به مسجد برسد . دید در صف اول جماعت جا نیست .مجبور شد در صف آخر قرار بگیرد ؛ ولی پیش خود خجالت می کشید وآثار شرمندگی از چهره اش پدیدار شد.

با خود گفت:« وای بر من !چرا در صف آخر قرار گرفته ام ؟»

ناگهان به خود آمد و گفت :« این چه فکر باطلی است که بر من چیره شده است.اگر خلوص که روح عبادت است باشد، صف اول وآخر ندارد.»

بعد که کمی فکر کرد ، ادامه داد:«عجب! معلوم می شود سی سال نماز من آلوده به ریا بود ؛وگرنه نمی بایست صف آخر ،شائبه ای در دل من ایجاد کند.»

همان دم توبه کرد و تصمیم گرفت نماز های سی ساله اش را قضا نماید.

" استعاذه،ص143"

"این نماز گزار اگر بمیرد...."

حانیه.م — Thu, 02 Feb 2012 15:58:58 GMT

عدّه ای از ملائکه خدمت رسول خدا (صلی الله علیه وآله)آمده و عرض کردند خداوند جبار سلام رسانده و فرمودند :«به امتت برسان که هرکس بمیرد ونماز جماعت نخوانده باشد بوی بهشت را درک نکند اگر چه اعمالش از اعمال اهل زمین بیشتر باشد.»

یا محمد!ترک کننده ی نماز جماعت نزد من و ملائکه ملعون است.

یا محمد ! دعای تارک نماز جماعت مستجاب نشود.

"مناهج الشارعین"